Ο Steve Jobs με δικά του λόγια
Για τη ζωή
«Το ότι σκέφτομαι πως σύντομα θα πεθάνω είναι το πιο σημαντικό όπλο που είχα ποτέ στα χέρια μου για να κάνω τις σημαντικές επιλογές στη ζωή μου. Καθώς σχεδόν όλα -οι έξωθεν προσδοκίες, η περηφάνια, ο φόβος, η ντροπή ή η αποτυχία- εξανεμίζονται μπροστά στο θάνατο, το μόνο αληθινά σημαντικό πράγμα που μένει είναι η ζωή. Το να θυμάται κανείς ότι πρόκειται να πεθάνει είναι ο καλύτερος τρόπος που ξέρω για να αποφύγει την παγίδα ότι έχει κάτι να χάσει. Είμαστε ήδη γυμνοί, δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθούμε την καρδιά μας».
Ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, 2005
Για τον Macintosh
«Δεν νομίζω πως έχω δουλέψει ποτέ ξανά τόσο σκληρά για κάτι, αλλά το να δουλεύω για τον Macintosh ήταν η καλύτερη εμπειρία της ζωής μου -το ίδιο θα πουν και όλοι οι άλλοι που δούλεψαν για το Macintosh. Κανείς μας δεν ήθελε να τον παρουσιάσει στο τέλος γιατί αισθανόμασταν ότι μόλις φύγει από τα χέρια μας δεν θα μας ανήκει πια».
«Όταν τελικά τον παρουσιάσαμε στη συνέλευση των μετόχων, όλοι στο ακροατήριο σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκροτούσαν για πέντε λεπτά. Κανείς από την ομάδα δεν μπορούσε να πιστέψει ότι είχαμε επιτέλους τελειώσει. Όλοι ξεσπάσαμε σε κλάματα».
Περιοδικό Playboy, 1985
Για τους πελάτες
«Τίποτα δεν μου φτιάχνει περισσότερο την ημέρα από το να λαμβάνω ένα email από κάποιον άγνωστο που μόλις αγόρασε ένα iPad στη Βρετανία και μου εξηγεί γιατί είναι το καλύτερο αντικείμενο που έχει αγοράσει ποτέ. Αυτό μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω. Αυτό με κράτησε πριν από πέντε χρόνια [όταν έγινε η διάγνωση του καρκίνου], αυτό με κράτησε πριν από 10 χρόνια που έκλεισαν σχεδόν όλες οι πόρτες. Και αυτό θα με κρατήσει άλλα πέντε χρόνια από σήμερα ό,τι και να συμβεί».
Συνέδριο AllThingsD, 2010
Για την τεχνολογία
«Πιστεύουμε ότι ο Mac θα κάνει άπειρες πωλήσεις, αλλά δεν τον δημιουργήσαμε για κάποιον άλλον -τον δημιουργήσαμε για εμάς τους ίδους. Εμείς ήμασταν εκείνοι που θα κρίναμε εάν ήταν καλός ή όχι. Δεν βγήκαμε να κάνουμε έρευνα αγοράς. Θέλαμε να δημιουργήσουμε τον καλύτερο δυνατό υπολογιστή.
«Όταν είσαι ξυλουργός και φτιάχνεις μια όμορφη συρταριέρα, δεν θα βάλεις ένα κόντρα πλακέ στην πλάτη της, ακόμη και εάν ξέρεις ότι θα ακουμπήσει στον τοίχο και δεν θα φαίνεται. Εσύ θα το ξέρεις ότι είναι εκεί και για αυτό θα βάλεις και στην πλάτη ένα όμορφο ξύλο. Για να κοιμάσαι ήσυχος το βράδυ, θα πρέπει η αισθητική και η ποιότητα να ακολουθούν τη δουλειά σου από την αρχή ως το τέλος»
Περιοδικό Playboy, 1985
Για την απλότητα
«Ένα από τα μάντρα μου είναι η αφοσίωση και η απλότητα. Το απλό μπορεί να είναι πιο δύσκολο από το περίπλοκο: πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να μπορέσεις να σκεφτείς καθαρά και να δημιουργήσεις κάτι απλό. Στο τέλος, όμως, σε αποζημιώνει γιατί όταν φτάσεις σε αυτό το επίπεδο μπορείς να κινήσεις γη και ουρανό».
Business Week, 1998
Για τα χρήματα
«Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ο πλουσιότερος άνθρωπος. Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να πέφτω στο κρεβάτι το βράδυ και να σκέφτομαι ότι δημιουργήσαμε κάτι υπέροχο»
Wall Street Journal, 1993
Για τις νέες εταιρείες του διαδικτύου
«Το πρόβλημα με τη μανία δημιουργίας εταιρειών στο διαδίκτυο δεν είναι ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι φτιάχνουν εταιρείες αλλά το ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν είναι προσηλωμένοι σε αυτό. Αυτό είναι λογικό, καθώς υπάρχουν πολλές στιγμές απόγνωσης και οδύνης -όταν πρέπει να απολύσεις υπαλλήλους, να ακυρώσεις πράγματα ή να αντιμετωπίσεις δύσκολες καταστάσεις. Τότε είναι που ανακαλύπτεις ποιος είσαι και ποιες είναι οι αρχές σου».
«Όταν, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι ξεπουλάνε, παρότι γίνονται ζάμπλουτοι, στερούν από τον εαυτό τους την πιο σημαντική ίσως εμπειρία επιβράβευσης ολόκληρης της ζωής τους. Χωρίς αυτή, ίσως να μην ανακαλύψουν ποτέ τις πραγματικές τους αξίες ή να μην μπορέσουν ποτέ να δουν τον νέο πλούτο που δημιούργησαν στις σωστές διαστάσεις του»
Fortune magazine, 2000
Για τη σχεδίαση
«Κάποιοι θεωρούν ότι η σχεδίαση έχει να κάνει με την εμφάνιση. Εάν, όμως, ψάξεις βαθύτερα, συνειδητοποιείς ότι έχει να κάνει με τη λειτουργικότητα. Η σχεδίαση του Mac δεν έχει να κάνει με την εμφάνισή του, αν και μετράει και αυτή. Πάνω απ’ όλα, όμως, είχε να κάνει με το πώς λειτουργεί. Για να σχεδιάσεις κάτι πραγματικά καλά, πρέπει να το ’χεις. Πρέπει να κατανοείς το αντικείμενο εις βάθος. Πρέπει να αφοσιωθείς με πάθος σε κάτι για να το γνωρίσεις σε βάθος και να το πλάσεις -όχι απλώς να το πετάξεις στον φούρνο. Οι περισσότεροι δεν αφιερώνουν χρόνο σε αυτό».
Wired magazine, 1994
Για την Apple
«Η θέση μου όταν γύρισα στην Apple ήταν ότι ο κλάδος μας είχε πέσει σε κώμα. Μου θύμιζε το Ντιτρόιτ τη δεκαετία του 1970, όταν τα αμερικανικά αυτοκίνητα θύμιζαν βάρκες με ρόδες».
Fortune magazine 2000
Για την καινοτομία
«Η καινοτομία έρχεται όταν οι άνθρωποι συναντιούνται στους διαδρόμους ή τηλεφωνιούνται στις 10.30 το βράδυ επειδή τους ήρθε μια καινούργια ιδέα ή επειδή συνειδητοποίησαν κάτι που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα στον τρόπο που σκεφτόμασταν πάνω σε ένα πρόβλημα. Η καινοτομία είναι το αποτέλεσμα των έκτακτων συναντήσεων έξι ανθρώπων, τους οποίους έχει καλέσει κάποιος που πιστεύει ότι ανακάλυψε το καλύτερο προϊόν όλων των εποχών και θέλει τη γνώμη των υπολοίπων.
«Η καινοτομία προκύπτει όταν λες “όχι” σε 1.000 πράγματα για να βεβαιωθείς ότι δεν θα πάρεις τον λάθος δρόμο ή ότι δεν θα επιχειρήσεις να κάνεις υπερβολικά πολλά. Σκεφτόμαστε πάντα τις νέες αγορές στις οποίες μπορούμε να πάμε, αλλά μόνο λέγοντας “όχι” μπορείς να επικεντρωθείς σε αυτά που είναι πραγματικά σημαντικά».
Business Week, 2004
Για τους προσωπικούς υπολογιστές
«Ο πιο σημαντικός λόγος για να αγοράσουν οι περισσότεροι υπολογιστή για το σπίτι τους είναι να τον συνδέσουν σε ένα εθνικό δίκτυο επικοινωνίας. Βρισκόμαστε στα αρχικά στάδια αυτού που θα αποτελέσει ουσιαστική τομή για τη ζωή των περισσότερων ανθρώπων -κάτι ανάλογο με το τηλέφωνο».
Playboy, 1985
Για την εργασία
«Η δουλειά σου θα καταλαμβάνει ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σου και ο μόνος τρόπος να είσαι αισθάνεσαι ικανοποιημένος είναι να κάνεις μια δουλειά που θα τη θεωρείς σπουδαία. Εάν δεν την έχεις βρει ακόμη, συνέχισε να ψάχνεις. Μην συμβιβάζεσαι. Όπως με όλα τα ζητήματα της καρδιάς, όταν τη βρεις θα το καταλάβεις. Και όμως κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται ολοένα καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια. Γι’ αυτό, συνέχισε να ψάχνεις μέχρι να τη βρεις. Μην συμβιβάζεσαι».
Εναρκτήριος λόγος στο Στράτφορντ, 2005 (Ναυτεμπορική, 7 10 2011)
Η πορεία του Steve Jobs από το γκαράζ των γονιών του ως την κορυφή
«Ο κόσμος έμαθε για το θάνατό του από μία συσκευή που ο ίδιος εφηύρε» δήλωσε ο Μπαράκ Ομπάμα για το θάνατο του Steve Jobs, χαρακτηρίζοντάς τον ''οραματιστή''.
''Ο Στιβ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς πρωτοπόρους, αρκετά γενναίος για να σκέφτεται διαφορετικά, αρκετά τολμηρός για να πιστεύει ότι μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο και αρκετά ταλαντούχος για να το κάνει πράξη''.
''Ο Στιβ αρεσκόταν να λέει ότι ζούσε την κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία. Και επειδή αυτό έκανε, άλλαξε τη ζωή μας, επανακαθόρισε ολόκληρους οικονομικούς τομείς και κατόρθωσε ένα από τα πιο σπάνια επιτεύγματα στην ανθρώπινη ιστορία: άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο''
Για τη ζωή
«Το ότι σκέφτομαι πως σύντομα θα πεθάνω είναι το πιο σημαντικό όπλο που είχα ποτέ στα χέρια μου για να κάνω τις σημαντικές επιλογές στη ζωή μου. Καθώς σχεδόν όλα -οι έξωθεν προσδοκίες, η περηφάνια, ο φόβος, η ντροπή ή η αποτυχία- εξανεμίζονται μπροστά στο θάνατο, το μόνο αληθινά σημαντικό πράγμα που μένει είναι η ζωή. Το να θυμάται κανείς ότι πρόκειται να πεθάνει είναι ο καλύτερος τρόπος που ξέρω για να αποφύγει την παγίδα ότι έχει κάτι να χάσει. Είμαστε ήδη γυμνοί, δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθούμε την καρδιά μας».Ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, 2005
Για τον Macintosh
«Δεν νομίζω πως έχω δουλέψει ποτέ ξανά τόσο σκληρά για κάτι, αλλά το να δουλεύω για τον Macintosh ήταν η καλύτερη εμπειρία της ζωής μου -το ίδιο θα πουν και όλοι οι άλλοι που δούλεψαν για το Macintosh. Κανείς μας δεν ήθελε να τον παρουσιάσει στο τέλος γιατί αισθανόμασταν ότι μόλις φύγει από τα χέρια μας δεν θα μας ανήκει πια».
«Όταν τελικά τον παρουσιάσαμε στη συνέλευση των μετόχων, όλοι στο ακροατήριο σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκροτούσαν για πέντε λεπτά. Κανείς από την ομάδα δεν μπορούσε να πιστέψει ότι είχαμε επιτέλους τελειώσει. Όλοι ξεσπάσαμε σε κλάματα».
Περιοδικό Playboy, 1985
Για τους πελάτες
«Τίποτα δεν μου φτιάχνει περισσότερο την ημέρα από το να λαμβάνω ένα email από κάποιον άγνωστο που μόλις αγόρασε ένα iPad στη Βρετανία και μου εξηγεί γιατί είναι το καλύτερο αντικείμενο που έχει αγοράσει ποτέ. Αυτό μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω. Αυτό με κράτησε πριν από πέντε χρόνια [όταν έγινε η διάγνωση του καρκίνου], αυτό με κράτησε πριν από 10 χρόνια που έκλεισαν σχεδόν όλες οι πόρτες. Και αυτό θα με κρατήσει άλλα πέντε χρόνια από σήμερα ό,τι και να συμβεί».
Συνέδριο AllThingsD, 2010
Για την τεχνολογία
«Πιστεύουμε ότι ο Mac θα κάνει άπειρες πωλήσεις, αλλά δεν τον δημιουργήσαμε για κάποιον άλλον -τον δημιουργήσαμε για εμάς τους ίδους. Εμείς ήμασταν εκείνοι που θα κρίναμε εάν ήταν καλός ή όχι. Δεν βγήκαμε να κάνουμε έρευνα αγοράς. Θέλαμε να δημιουργήσουμε τον καλύτερο δυνατό υπολογιστή.
«Όταν είσαι ξυλουργός και φτιάχνεις μια όμορφη συρταριέρα, δεν θα βάλεις ένα κόντρα πλακέ στην πλάτη της, ακόμη και εάν ξέρεις ότι θα ακουμπήσει στον τοίχο και δεν θα φαίνεται. Εσύ θα το ξέρεις ότι είναι εκεί και για αυτό θα βάλεις και στην πλάτη ένα όμορφο ξύλο. Για να κοιμάσαι ήσυχος το βράδυ, θα πρέπει η αισθητική και η ποιότητα να ακολουθούν τη δουλειά σου από την αρχή ως το τέλος»
Περιοδικό Playboy, 1985
Για την απλότητα
«Ένα από τα μάντρα μου είναι η αφοσίωση και η απλότητα. Το απλό μπορεί να είναι πιο δύσκολο από το περίπλοκο: πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να μπορέσεις να σκεφτείς καθαρά και να δημιουργήσεις κάτι απλό. Στο τέλος, όμως, σε αποζημιώνει γιατί όταν φτάσεις σε αυτό το επίπεδο μπορείς να κινήσεις γη και ουρανό».
Business Week, 1998
Για τα χρήματα
«Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ο πλουσιότερος άνθρωπος. Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να πέφτω στο κρεβάτι το βράδυ και να σκέφτομαι ότι δημιουργήσαμε κάτι υπέροχο»
Wall Street Journal, 1993
Για τις νέες εταιρείες του διαδικτύου
«Το πρόβλημα με τη μανία δημιουργίας εταιρειών στο διαδίκτυο δεν είναι ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι φτιάχνουν εταιρείες αλλά το ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν είναι προσηλωμένοι σε αυτό. Αυτό είναι λογικό, καθώς υπάρχουν πολλές στιγμές απόγνωσης και οδύνης -όταν πρέπει να απολύσεις υπαλλήλους, να ακυρώσεις πράγματα ή να αντιμετωπίσεις δύσκολες καταστάσεις. Τότε είναι που ανακαλύπτεις ποιος είσαι και ποιες είναι οι αρχές σου».
«Όταν, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι ξεπουλάνε, παρότι γίνονται ζάμπλουτοι, στερούν από τον εαυτό τους την πιο σημαντική ίσως εμπειρία επιβράβευσης ολόκληρης της ζωής τους. Χωρίς αυτή, ίσως να μην ανακαλύψουν ποτέ τις πραγματικές τους αξίες ή να μην μπορέσουν ποτέ να δουν τον νέο πλούτο που δημιούργησαν στις σωστές διαστάσεις του»
Fortune magazine, 2000
Για τη σχεδίαση
«Κάποιοι θεωρούν ότι η σχεδίαση έχει να κάνει με την εμφάνιση. Εάν, όμως, ψάξεις βαθύτερα, συνειδητοποιείς ότι έχει να κάνει με τη λειτουργικότητα. Η σχεδίαση του Mac δεν έχει να κάνει με την εμφάνισή του, αν και μετράει και αυτή. Πάνω απ’ όλα, όμως, είχε να κάνει με το πώς λειτουργεί. Για να σχεδιάσεις κάτι πραγματικά καλά, πρέπει να το ’χεις. Πρέπει να κατανοείς το αντικείμενο εις βάθος. Πρέπει να αφοσιωθείς με πάθος σε κάτι για να το γνωρίσεις σε βάθος και να το πλάσεις -όχι απλώς να το πετάξεις στον φούρνο. Οι περισσότεροι δεν αφιερώνουν χρόνο σε αυτό».
Wired magazine, 1994
Για την Apple
«Η θέση μου όταν γύρισα στην Apple ήταν ότι ο κλάδος μας είχε πέσει σε κώμα. Μου θύμιζε το Ντιτρόιτ τη δεκαετία του 1970, όταν τα αμερικανικά αυτοκίνητα θύμιζαν βάρκες με ρόδες».
Fortune magazine 2000
Για την καινοτομία
«Η καινοτομία έρχεται όταν οι άνθρωποι συναντιούνται στους διαδρόμους ή τηλεφωνιούνται στις 10.30 το βράδυ επειδή τους ήρθε μια καινούργια ιδέα ή επειδή συνειδητοποίησαν κάτι που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα στον τρόπο που σκεφτόμασταν πάνω σε ένα πρόβλημα. Η καινοτομία είναι το αποτέλεσμα των έκτακτων συναντήσεων έξι ανθρώπων, τους οποίους έχει καλέσει κάποιος που πιστεύει ότι ανακάλυψε το καλύτερο προϊόν όλων των εποχών και θέλει τη γνώμη των υπολοίπων.
«Η καινοτομία προκύπτει όταν λες “όχι” σε 1.000 πράγματα για να βεβαιωθείς ότι δεν θα πάρεις τον λάθος δρόμο ή ότι δεν θα επιχειρήσεις να κάνεις υπερβολικά πολλά. Σκεφτόμαστε πάντα τις νέες αγορές στις οποίες μπορούμε να πάμε, αλλά μόνο λέγοντας “όχι” μπορείς να επικεντρωθείς σε αυτά που είναι πραγματικά σημαντικά».
Business Week, 2004
Για τους προσωπικούς υπολογιστές
«Ο πιο σημαντικός λόγος για να αγοράσουν οι περισσότεροι υπολογιστή για το σπίτι τους είναι να τον συνδέσουν σε ένα εθνικό δίκτυο επικοινωνίας. Βρισκόμαστε στα αρχικά στάδια αυτού που θα αποτελέσει ουσιαστική τομή για τη ζωή των περισσότερων ανθρώπων -κάτι ανάλογο με το τηλέφωνο».
Playboy, 1985
Για την εργασία
«Η δουλειά σου θα καταλαμβάνει ένα μεγάλο τμήμα της ζωής σου και ο μόνος τρόπος να είσαι αισθάνεσαι ικανοποιημένος είναι να κάνεις μια δουλειά που θα τη θεωρείς σπουδαία. Εάν δεν την έχεις βρει ακόμη, συνέχισε να ψάχνεις. Μην συμβιβάζεσαι. Όπως με όλα τα ζητήματα της καρδιάς, όταν τη βρεις θα το καταλάβεις. Και όμως κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται ολοένα καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια. Γι’ αυτό, συνέχισε να ψάχνεις μέχρι να τη βρεις. Μην συμβιβάζεσαι».
Εναρκτήριος λόγος στο Στράτφορντ, 2005 (Ναυτεμπορική, 7 10 2011)
Η πορεία του Steve Jobs από το γκαράζ των γονιών του ως την κορυφή
«Ο κόσμος έμαθε για το θάνατό του από μία συσκευή που ο ίδιος εφηύρε» δήλωσε ο Μπαράκ Ομπάμα για το θάνατο του Steve Jobs, χαρακτηρίζοντάς τον ''οραματιστή''.
''Ο Στιβ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς πρωτοπόρους, αρκετά γενναίος για να σκέφτεται διαφορετικά, αρκετά τολμηρός για να πιστεύει ότι μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο και αρκετά ταλαντούχος για να το κάνει πράξη''.
''Ο Στιβ αρεσκόταν να λέει ότι ζούσε την κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία. Και επειδή αυτό έκανε, άλλαξε τη ζωή μας, επανακαθόρισε ολόκληρους οικονομικούς τομείς και κατόρθωσε ένα από τα πιο σπάνια επιτεύγματα στην ανθρώπινη ιστορία: άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο''
Μπορεί ο μεγάλος καινοτόμος Steve Jobs να μοίρασε διαχρονικά δεκάδες μαθήματα γύρω από τις νέες τεχνολογίες, σε μια ομιλία του, όμως, στους τελειόφοιτους του πανεπιστημίου Stanford το 2005, δώρισε με την ομιλία του μερικά ανεκτίμητα μαθήματα ζωής.
Ο Jobs μοιράστηκε με τους φοιτητές 3 ιστορίες από την προσωπική του ζωή για να καταλήξει σε κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα έμοιαζε με ξεπερασμένο κλισέ. Τη φράση "Ζήστε μέχρι να πεθάνετε".
Χαρακτηριστικό της έντονης φόρτισης που προκάλεσε η συγκεκριμένη ομιλία του Jobs είναι ότι πολλοί από τους φοιτητές που βρίσκονταν από κάτω ξέσπασαν σε γοερά κλάματα για να τους διακόψει ο Jobs λέγοντας: "Παρακαλώ σταματήστε πριν αρχίσω κι εγώ (να κλαίω)".
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την προφητική ομιλία του Steve Jobs:
"Η πρώτη μου ιστορία έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία"
"Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed… Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν; Όλα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να με υιοθετήσουν απόφοιτοι πανεπιστημίου και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήταν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».
Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Έτσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ… Πήγα σε ένα ακριβό πανεπιστήμιο και οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου ξοδεύτηκαν στα δίδακτρα.
Έπειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ… Έτσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ήταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ.
Έκανα κάποια μαθήματα καλλιγραφίας και κυνήγησα κάποια άλλα ενδιαφέροντα… Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή τα βρήκα μπροστά μου.
Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου".
"Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια"
"Ήμουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.
Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.
Έτσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.
Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω… Αλλά κάτι άρχισε σιγά- σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Όσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.
Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.
Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε".
"Η τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο"
"Όταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «Α» ή «Β» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Έκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».
Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω.
Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες.
Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά. Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Έχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ότι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.
Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.
… Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: 'Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας'".
http://www.cosmo.gr/Epikairotita/Kosmos/Afieromata/h-profhtikh-omilia-toy-jobs-to-2005-zhste-mexri-na-pethanete.1399312.html
Χαρακτηριστικό της έντονης φόρτισης που προκάλεσε η συγκεκριμένη ομιλία του Jobs είναι ότι πολλοί από τους φοιτητές που βρίσκονταν από κάτω ξέσπασαν σε γοερά κλάματα για να τους διακόψει ο Jobs λέγοντας: "Παρακαλώ σταματήστε πριν αρχίσω κι εγώ (να κλαίω)".
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την προφητική ομιλία του Steve Jobs:
"Η πρώτη μου ιστορία έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία"
"Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed… Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν; Όλα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να με υιοθετήσουν απόφοιτοι πανεπιστημίου και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήταν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».
Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Έτσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ… Πήγα σε ένα ακριβό πανεπιστήμιο και οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου ξοδεύτηκαν στα δίδακτρα.
Έπειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ… Έτσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ήταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ.
Έκανα κάποια μαθήματα καλλιγραφίας και κυνήγησα κάποια άλλα ενδιαφέροντα… Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή τα βρήκα μπροστά μου.
Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου".
"Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια"
"Ήμουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.
Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.
Έτσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.
Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω… Αλλά κάτι άρχισε σιγά- σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Όσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.
Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.
Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε".
"Η τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο"
"Όταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «Α» ή «Β» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Έκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».
Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω.
Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες.
Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά. Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Έχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ότι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.
Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.
… Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: 'Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας'".
http://www.cosmo.gr/Epikairotita/Kosmos/Afieromata/h-profhtikh-omilia-toy-jobs-to-2005-zhste-mexri-na-pethanete.1399312.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.