Γιατί κύριε Σαμαρά;

Δεν διαφωνώ καθόλου με την ουσία της απόφασης για την ΕΡΤ. Ειδικά όταν οι εργαζόμενοι θα αποζημιωθούν, κάποιοι εξ αυτών δε, θα επαναπροσληφθούν και κάποιοι άλλοι θα πάνε σε άλλες υπηρεσίες.  Περισσότερο με ενοχλεί ο τρόπος που επιβάλλεται. Κι όχι ειδικά για την ΕΡΤ. Αλλά είναι επικίνδυνο να επιβάλλει ο πρωθυπουργός  αποφάσεις τόσο σημαντικές με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κι όχι μέσα από την πλειοψηφία της Βουλής. Ακόμη περισσότερο όταν δεν έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Όταν συγκυβερνά με άλλα 2 κόμματα. Μοιάζει περισσότερο ως τέχνασμα για να παρακάμψει τις όποιες διαφωνίες των “εταίρων” του και να περάσει αποφάσεις ως τετελεσμένες. Με τρόπο βιαστικό, πρόχειρο και κυρίως αλαζονικό. Κι αυτό κάνει το γεγονός ακόμη πιο επικίνδυνο. Δεν είμαι ...fan του Σαμαρά. Αλλά τόλμησε και πήρε μία σπουδαία και δύσκολη πολιτική απόφαση. Για την οποία έτσι κι αλλιώς θα κρινόταν. Και είναι κρίμα, γιατί κατάφερε να την αμαυρώσει μόνος του με τον τρόπο που θέλησε να την υλοποιήσει. 
Επί της ουσίας της απόφασης, ποιος διαφωνεί ότι η ΕΡΤ ήταν ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της μεταπολιτευτικής πελατοκρατίας? 
Συγνώμη, να το επαναδιατυπώσω: Ποιος διαφωνούσε μέχρι χθες ότι η ΕΡΤ ήταν ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της μεταπολιτευτικής πελατοκρατίας?
Γιατί βλέπω πολλούς από αυτούς, που μέχρι  χθες την απαξίωναν, σήμερα με περίσσιο πάθος να την υμνούν και να ψάχνουν να την παρακολουθήσουν από όπου μπορούν. Η υποκρισία για άλλη μια φορά περισσεύει ... 
Διάβασα σε ένα άρθρο του Κ. Στούπα στο capital.gr το παρακάτω απόσπασμα:
“Η Ελλάδα δεν κυβερνάται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία που κερδίζει τις εκλογές αλλά από το μηχανισμό των μεσαίων στελεχών του κόμματος που κερδίζει τις εκλογές (σε αγαστή συνεργασία με τους συνδικαλιστές και των υπολοίπων κομμάτων).
Οι διοικητές που διορίζει η εκάστοτε κυβέρνηση στις ΔΕΚΟ και τις λοιπές κρατικές επιχειρήσεις και οι διευθυντές στο υπόλοιπο δημόσιο στην ουσία είναι διακοσμητικοί. Τη διοίκηση την έχουν οι συνδικαλιστές με τους πελάτες τους. Όσοι δεν συμβιβάζονται εκπαραθυρώνονται. Όσοι συμβιβάζονται κερδίζουν μερίδιο στα λάφυρα...
Όπως μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί, σε όσο ικανούς διοικητές και διευθυντές να αναθέσουν την αναδιάρθρωση μιας επιχείρησης ή μιας διεύθυνσης καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να υλοποιηθεί αν δεν το θέλουν τα πραγματικά αφεντικά: Το ιδιότυπο παρακράτος της μεταπολίτευσης. Αν δεν διαλυθεί το παρακράτος καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει.
Το μεταπολεμικό παρακράτος της δεξιάς δομήθηκε με βάση ανταλλάγματα όπως οι άδειες για ταξί, φορτηγά και άλλα προνόμια και μονοπώλια.
Το μεταπολιτευτικό παρακράτος ανάλογα, ανδρώθηκε με τις θέσεις στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ και τα προνόμια των συντεχνιών.
Η ΕΡΤ όμως αποτελεί την κορωνίδα του μεταπολιτευτικού παρακράτους τόσο γιατί το είδος του παρασιτισμού που προάγει στην κοινωνία και την οικονομία όσο και για την πολιτική ισχύ της λόγω της θέσης της στην άλλη ισχυρή συντεχνία, της δημοσιογραφίας. Παρατηρήσατε πως μετά τη απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ τα μόνα δελτία ειδήσεων που βρίσκονταν στον αέρα ήταν αυτά των απολυμένων της κρατικής τηλεόρασης.” 

Συμφωνώ και για αυτό θεωρώ αυτή την απόφαση τόσο σημαντική. Και την καταντήσατε αφορμή κοινωνικού ξεσπάσματος.
Γιατί κύριε Σαμαρά;

"Υποκειμενικά"
The mouse and the cheese
14 Ιουνίου 2013