Από τον τελικό της ντροπής στον τελικό της περηφάνιας!

Ένα σαββατοκύριακο γεμάτο από Ολυμπιακό!
Το Σάββατο στο ΟΑΚΑ πληγώθηκε η περηφάνια του, η τιμή του και ο εγωισμός των οπαδών του.
Προσωπικά, αν ήμουν από τους υγιείς οπαδούς του, σαν αυτούς που έφυγαν πριν την απονομή ή σαν αυτούς που αναγνώρισαν την αδικία και το γελοίο της υπόθεσης μέσω facebook, θα με προβλημάτιζε ακόμη περισσότερο η δήλωση του προέδρου που τα είδε όλα καλά ...
Τη δήλωση του Μανωλά ''θα συνεχίσουμε και του χρόνου με τον ίδιο τρόπο'' τη  θεωρώ περισσότερο ως αυτοσαρκασμό και δεν τη σχολιάζω.
Περισσότερο με εκφράζει το σχόλιο του Ηλία Κανέλλη στα ΝΕΑ:
''Στο ελληνικό ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός έχει πολλές νίκες και τα περισσότερα τρόπαια απ' όλους. Μοιραία έχει πολλούς εχθρούς - στις συμβολικές αντιπαραθέσεις, η αντιπαλότητα είναι ενστικτώδης, εύκολα γεννάει φανατισμούς και έχθρες.
Που σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός έχει υποχρέωση αμέσως να συμβάλει στην όσο το δυνατόν αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο άθλημα και, κυρίως, στους συμβολισμούς του. Και επειδή πρόκειται περί αθλήματος, ο κορυφαίος συμβολισμός είναι το fair play. Στις συνθήκες στις οποίες έχει περιπέσει ο αθλητισμός μόνο οι πρωταθλητές μπορούν να συμβάλουν στην αποκατάσταση του κύρους του.
Για να το επιτύχουν, απαιτείται μια γενναία δόση αυτοκριτικής''
(ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ).

Την Κυριακή στο Λονδίνο έδωσε πίσω περηφάνια, τιμή και εγωισμό!
Ήταν τέτοια η εμφάνιση του, η μεγαλοπρέπεια της νίκης του και η ανωτερότητα των παικτών του -κι όχι μόνο αγωνιστικά- που τους θαύμασα και τους αναγνώρισα κι εγώ ο αντι-Ολυμπιακός.
Διαβάζοντας κι ακούγοντας τα σχετικά σχόλια θα τολμήσω να κατατάξω την επιτυχία του ανάμεσα σε αυτές, τις λίγες σε συλλογικό επίπεδο, που ένωσαν και έκαναν υπερήφανους τους περισσότερους Έλληνες ανεξάρτητα από ποια ομάδα υποστηρίζουν.
Θυμάμαι την πορεία του ΠΑΟΚ στην Ευρώπη με Κούδα και Παρίδη, του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλει, της ΑΕΚ με την Queens Park Rangers το 1977, της ΑΕΚ το 1968 που γέμισε το Καλλιμάρμαρο, τον ΑΡΗ του Γκάλη και του Γιαννάκη, ίσως ξεχνάω και κάποια άλλη άλλα ...μετρημένες είναι οι στιγμές! 'Όποιος διαφωνεί ας βγάλει τις παρωπίδες.
Στο κάτω- κάτω ο αθλητισμός είναι θέαμα και χθες ο μπασκετικός Ολυμπιακός μας το προσέφερε!


''Υποκειμενικά''
The mouse and the cheese

14 Μαΐου 2013